👉Zastanówmy się jak można to wykorzystać…
👉Co możesz zrobić/ jak możemy ci pomóc by to zmienić?
👉W jaki sposób można …
👉Warto spróbować skorzystać z …
Istotnym elementem rozmowy trójstronnej jest aktywny udział ucznia oraz przejście od sformułowania "nie wiem" do "jeszcze nie wiem, ale się nauczę". W ten sposób uczeń ma:
✅możliwość przedstawienia własnej perspektywy
✅podzielenia się swoimi refleksjami
✅wskazania swoich sukcesów i trudności
✅przekonanie, że jeszcze czegoś nie wiem, ale wszystko przede mną
✅współdecydowania o kierunkach jego dalszej pracy i rozwoju.
Naszą rolą jest moderowanie rozmową tak by przebiegała w miłej, przyjaznej atmosferze. Warto zadbać także o to, by wspólnie w uczniem usiąść w kręgu lub też obok niego.
Z doświadczenia wiemy, że podczas rozmów trójstronnych niektórzy uczniowie mają zbyt niską samoocenę i zaniżają swoje możliwości/ umiejętności. Są też i tacy uczniowie, którzy zawyżają swoje wiadomości/ możliwości/ umiejętności. W takich sytuacjach naprowadzamy naszych uczniów pytaniami:
Przypomnij sobie dzisiejszy dzień w szkole. Jak poradziłaś/ poradziłeś sobie podczas obliczeń? Co się udało? W czym potrzebowałaś/ potrzebowałeś wsparcia? Co pomogło ci w obliczeniach?
Jeśli to nie pomaga- zadajemy kilka zadań, prosimy np.: o pamięciowe przedstawienie sumy dwóch liczb, prosimy o przeczytanie fragmentu tekstu...W takich sytuacjach oprócz pytań sprawdza się w naszej pracy również analiza prac uczniowskich. Prosimy wtedy by uczniowie pokazali swoje prace plastyczne/ otwieramy zeszyt na konkretnej stronie i analizujemy konkretne zadania ucznia np.: pod kątem pisma. Zadajemy wtedy pytania: Czy litery w wyrazach łączą się w wyrazy? (dotyczy to początkowego etapu nauki pisania). Co sądzisz o trzymaniu się w liniaturze? Jak wygląda estetyka twojego zeszytu? Czy pismo jest czytelne? Niekiedy prosimy by uczeń przeczytał nam fragment tego co napisał- zdarza się, że sam nie może przeczytać.
Rozmowy trójstronne mają tę zaletę, że to uczeń z rodzicem i nauczycielem wyznacza konkretne, realistyczne cele oraz działania, które będą sprzyjały osiąganiu kolejnych sukcesów edukacyjnych ucznia. Rozmowy takie są nastawione na jego rozwój.
Regularność rozmów trójstronnych ma kluczowe znaczenie dla budowania trwałych nawyków refleksji nad własnym rozwojem. Kiedy uczeń czuje się współodpowiedzialny za proces uczenia się i ma realny wpływ na wyznaczane cele oraz podejmowane działania, wzrasta jego poczucie sprawczości. To z kolei sprzyja budowaniu odporności psychicznej, bo rozwija jego:
✅wytrwałość
✅umiejętność radzenia sobie z trudnościami
✅gotowość do podejmowania wyzwań
✅przekonanie, że własnym zaangażowaniem może wpływać na osiągane rezultaty.
Jak praktycznie podejść do tego typu spotkań? Poniżej kilka wskazówek dla rozmów trójstronnych:
a) w klasie 1
1. Przygotuj kartkę formatu A3.
2. Oprócz krótkich sformułowań słownych, karta musi zawierać dużo piktogramów, łatwych do odczytania także przez ucznia, który jeszcze nie czyta.
3. Z uwagi na wizualny charakter karty, w ciągu roku szkolnego uczeń ma 3 takie karty (wrzesień-październik/ styczeń/czerwiec).
Piktogramy muszą być czytelne dla uczestników rozmowy i nie musi być ich dużo. Niekiedy 1 piktogram to kilka informacji.b)w klasie 2 i 3 :
Przygotuj kartę formatu A3 z podziałem na mocne strony/ słabe strony/ jakiego wsparcia i od kogo uczeń oczekuje (z użyciem skrótów R-rodzic, P-pani/pan). Karta musi być prosta wizualnie.
Karta podzielona jest na 3 części (rozmowa we wrześniu/ styczniu/ czerwcu).
Wypełniamy wspólnie kartę z zachowaniem zasady, że każde sformułowanie misi być poddane wspólnej ocenie i krytycznej analizie pod kątem realności danego stwierdzenia. Rodzic-uczeń-nauczyciel mogą mieć różne perspektywy. Dopuszcza się poniższą alternatywę zapisu: Przygotuj długopisy w trzech kolorach. Najpierw kolor wybiera uczeń, potem rodzic, na końcu nauczyciel. Warto unikać koloru czerwonego pamiętając, że kolor: 👉czerwony pobudza i przyspiesza reakcje wizualno-werbalne, 👉 zielony pozostawia najtrwalsze ślady w pamięci, 👉żółty i pomarańczowy działa podobnie jak czerwony, choć mniej intensywnie, 👉 niebieski i czarny wzbudzają niechęć i działają hamująco *. W wybranym przez siebie kolorze na karcie każdy zapisuje/ rysuje swoje obserwacje/ spostrzeżenia.
Jeśli np. uczeń wybierze kolor zielony i napisze “płynnie w szybkim tempie czytam”. Rodzic (np. wybrał kolor niebieski- jeśli się z tym stwierdzeniem zgadza- stawia na niebiesko kropkę obok stwierdzenia “płynnie w szybkim tempie czytam”. Jeśli nie zgadza się z tym stwierdzeniem- pisze w części “słabe strony”: “w wolnym tempie czyta, zniekształcając wyrazy”. Wtedy obok tego stwierdzenia pojawia się informacja jak należy nad tym dalej pracować.
Na sam koniec odczytujemy całość wypracowanego dokumentu, piszemy datę, wszyscy się podpisują.
W przypadku uczniów niepiszących- całość dokumentu powinna być wsparta piktogramami. Uczniowie wykonują wtedy piktogramy, dorośli piktogramy+wyrazy(hasła).
Rozmowy trwają ok.10-20 min.
Podczas spotkania w styczniu i czerwcu analizujemy to co udało się poprawić/ lub co uległo pogorszeniu w stosunku do poprzedniego spotkania.
Przykładowe wzory kart do pobrania znajdziesz TUTAJ Systematyczne prowadzenie takich spotkań pozwala uczniowi stopniowo rozwijać umiejętność świadomego kierowania własnym procesem uczenia się, planowania działań, monitorowania postępów oraz wyciągania wniosków z podejmowanych doświadczeń. Dzięki temu wzrasta jego poczucie współodpowiedzialności za własną naukę, uczniowie doświadczają sprawczości oraz wzrasta motywacja do konsekwentnego wprowadzania zmian prowadzących do rozwoju ucznia. Warto pamiętać, że nie zawsze ważny jest efekt końcowy ile sam proces i podejmowane działania.
Na temat rozmów trójstronnych znajdziesz wpisy TUTAJ TUTAJ TUTAJ
*Krzyżyk, D. (2025). Efektywne nauczanie ortografii. W: M. Murawska & M. Gołębiowski (red.), Quasipoprawny czy quasi poprawny, czyli o zmianach w pisowni polskiej (s. 10–16). Ośrodek Rozwoju Edukacji
oraz
*Mitrinowicz-Modrzejewska, M. (1963). Fizjologia i patologia głosu, słuchu, mowy. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich
