Spotkanie z lekturą: "O psie, który jeździł koleją"

 Na dzisiejszych lekcjach omawialismy lekturę „O psie, który jeździł koleją” Romana Pisarskiego. Od początku pracowaliśmy w losowo dobranych grupach – było ich pięć, a w każdej po pięć osób.

Na początku rozmawialiśmy o książce – wspólnie ustaliliśmy najważniejsze wydarzenia oraz opowiadaliśmy, które fragmenty najbardziej zapadły nam w pamięć. Uczniowie zobaczyli także zdjęcie pomnika Lampo znajdującego się na stacji Marittima we Włoszech.

Pierwsze zadanie polegało na tym, aby każda grupa przygotowała po pięć pytań do lektury. Celem było stworzenie quizu, który – moim zdaniem – jest bardzo dobrą formą sprawdzania wiedzy uczniów. Już samo układanie pytań pozwala nauczycielowi zobaczyć, kto rzeczywiście przeczytał książkę i rozumie jej treść.

Po przygotowaniu pytań każda grupa kolejno zadawała je pozostałym zespołom. Odpowiedzi udzielano zgodnie z ustaloną wcześniej kolejnością, dzięki czemu uniknęliśmy chaosu i rywalizacji o to, kto zgłosi się pierwszy. Za poprawną odpowiedź grupa otrzymywała punkt. Jeśli nie znała odpowiedzi, pytanie przechodziło do kolejnego zespołu. Punkt przyznawany był także grupie przygotowującej dobrze sformułowane pytania.

Oto przykładowe pytania ułożone w grupach:

Jak się nazywała stacja, gdzie mieszkał Lampo?

Co złamał Lampo, kiedy drzwi pociągu go przytrzasnęły?

W jaki sposób Lampo zginął?

Kogo Lampo uratował?

Kolejne zadanie polegało na wymyśleniu nowych przygód Lampo. Tym razem uczniowie losowali elementy historii za pomocą koła fortuny przygotowanego w aplikacji Wordwall. Każda grupa losowała: bohatera, miejsce, problem do rozwiązania.

 

Na przykład jedna z grup mogła wylosować: miejsce: wesołe miasteczko, problem: brak prądu oraz bohatera: starszą panią. Na podstawie tych trzech elementów uczniowie tworzyli własne opowiadania.

Powstało pięć różnych historii, które dodatkowo zostały wzbogacone ilustracjami wygenerowanymi przez uczniów przy użyciu narzędzi AI – na podstawie przygotowanych przez nich opisów (promptów).

Finał lekcji oraz gotowe opowiadania można znaleźć poniżej.

Zaginiony bilet autorstwa Szkoła Podstawowa

Czytaj więcej »

Praca w grupie na podstawie lekcji o polskich pionierach

Praca w grupie ma sens tylko wtedy, gdy uczniowie dokładnie wiedzą, co mają zrobić i gdy w grupie istnieje podział zadań. Oznacza to, że każdy jest odpowiedzialny za część pracy, a dopiero po połączeniu wszystkich elementów powstaje całość. Taka właśnie była idea lekcji, którą przygotowałam wcześniej w domu.

Wprowadzenie do tematu 

Na poprzedniej lekcji rozmawialiśmy o wynalazkach. Uczniowie dowiedzieli się między innymi:
- czym jest patent,
- gdzie można go uzyskać,
- dlaczego ważne jest opatentowanie swojego wynalazku.

Uczniowie mieli również okazję sami wcielić się w rolę wynalazców – wymyślali nowe maszyny i urządzenia, które mogłyby w przyszłości pomagać ludziom lub rozwiązywać różne problemy. 

Relacja z lekcji

Patrz link do scenariusza lekcji Kompas kreatywności cz. 1 "Niesamochód"

Naturalnym krokiem było więc poznanie prawdziwych polskich pionierów, którzy dzięki swojej pracy i pomysłom zapisali się w historii. Inspiracją do zajęć była książka „Pionierzy, czyli poczet niewiarygodnie pracowitych Polaków” Marty Dzienkiewicz, wydawnictwa Dwie Siostry.

                                        

Organizacja pracy – pięć wysepek

Uczniowie pracowali w pięciu grupach po 5 osób. Każda grupa siedziała przy osobnym stoliku – powstało więc pięć „wysepek”.

Każda z grup otrzymała jedną postać. Byli to:

- Stefan Drzewiecki – pionier konstrukcji okrętów podwodnych 

- Kazimierz Żegleń – polski wynalazca kamizelki kuloodpornej

- Wanda Rutkiewicz – wybitna polska himalaistka, jedna z najwybitniejszych kobiet w historii światowego alpinizmu,

- Ignacy Łukasiewicz – wynalazca lampy naftowej i pionier przemysłu naftowego,

- Marian Rejewski – matematyk i kryptolog, który wraz z zespołem przyczynił się do złamania szyfru niemieckiej maszyny Enigma. 

Zadaniem każdej grupy było:

1. przygotowanie krótkiej prezentacji o danej postaci,

2. ułożenie 10 pytań do quizu dla pozostałych grup.

Podział zadań – każdy był ekspertem

W każdej grupie było pięć osób. Przygotowałam wcześniej tekst o danej postaci na podstawie wyżej wymienionej książki  i podzieliłam go na fragmenty.

Oto link z tekstem do pobrania

Każdy uczeń otrzymał jeden fragment tekstu. Najpierw czytał go po cichu, a następnie opowiadał pozostałym członkom grupy, czego się dowiedział.

Dzięki temu:

- każdy uczeń był odpowiedzialny za część wiedzy,

- uczniowie musieli uważnie słuchać siebie nawzajem,

- wspólnie tworzyli pełną sylwetkę danej postaci.

Dopiero po zebraniu wszystkich informacji grupa mogła przejść do kolejnego zadania – przygotowania pytań do quizu.

Prezentacja i quiz

Następnie każda grupa prezentowała swoją postać. Bardzo zależało mi na tym, aby uczniowie nie czytali informacji z kartek, lecz opowiadali własnymi słowami najważniejsze fakty.

Po prezentacji rozpoczynał się quiz. Na tablicy zapisane były wszystkie zespoły. Grupa prezentująca zadawała przygotowane wcześniej pytania.

- Za każdą prawidłową odpowiedź grupa otrzymywała 1 punkt.

- Grupa prezentująca mogła zdobyć dodatkowy punkt za dobrą prezentację.                  

Wprowadziło to element zdrowej rywalizacji, który dodatkowo zwiększył zaangażowanie uczniów. Wszyscy bardzo uważnie słuchali prezentacji innych grup, wiedząc, że za chwilę mogą paść pytania dotyczące właśnie tych informacji.

Dlaczego ta lekcja była skuteczna?

Ta forma pracy okazała się bardzo efektywna, ponieważ:

- każdy uczeń miał konkretną rolę,

- uczniowie byli współodpowiedzialni za wynik całej grupy,

- pojawiła się naturalna motywacja do słuchania i zapamiętywania,

- nauka odbywała się poprzez działanie, rozmowę i współpracę.

Uczniowie świetnie zapamiętali informacje o polskich pionierach i wynalazcach.

Podsumowanie i materiały dodatkowe

Po quizie uzupełniliśmy wiedzę krótkimi filmami i materiałami z internetu dotyczącymi omawianych postaci. (oglądalismy tylko fragmenty)

Poniżej dołączam linki do materiałów, które wykorzystaliśmy na lekcji.

Marian Rejewski

https://www.youtube.com/watch?v=UH53l9IPBvM

Ignacy Łukasiewicz:

https://www.youtube.com/watch?v=gOhQzl-LzIo

Stefan Drzewiecki

https://www.youtube.com/watch?v=r3zEkAOfpXc

Kazimierz Żegleń

https://www.youtube.com/watch?v=vLGXo8uqUcc

Wanda Rutkiewicz

https://www.youtube.com/watch?v=fn06qbh0lD0

Czytaj więcej »

Pierwszy Dzień Wiosny- scenariusz zabaw

 

21 marca jest szkole szczególnym dniem. Dla jednych to Dzień Wagarowicza, dla innych to dzień topienia Marzanny- symbolizującej pożegnanie zimy, dla jeszcze innych to dzień wspólnych zabaw i rozmowy o wiośnie-szczególnej porze roku, kiedy to przyroda budzi się do życia.

W wielu szkołach jest to dzień na tyle wyjątkowy, że odbiega on od standardowego dnia. Zachęcam by w tym dniu wygospodarować  nieco czasu na to, by wspólnie ze swoimi uczennicami/uczniami świętować nadejście wiosny.

Przygotowując dla uczniów aktywności bardzo ważne jest by angażowały one wszystkich. Działania, w których pracuje kilka osób powodują, że reszta się nudzi a to nierzadko wpływa to niekorzystnie na ich zachowanie. Najważniejszym dla mnie celem powitania wiosny jest wspólne bycie razem, budowanie zespołu opartego o współpracę a także czas spędzony na zabawie.

Na samym początku rozmawiamy o tradycjach związanych z obchodami pierwszego dnia wiosny. Pytamy uczniów czy znają jakieś zwyczaje z tym związane.

 

Aktywność 1

WIOSENNE BINGO

Potrzebne: karta pracy oraz flamaster/ołówek  dla każdego ucznia

Każdemu rozdajemy kartę Wiosenne BINGO (zał.1-1.1). Wspólnie wyjaśniamy znaczenie poszczególnych symboli na karcie. Omawiamy także zabawę. Oto jej przebieg:

Uczniowie chodzą po sali. Każdy podchodzi kolejno do koleżanek/kolegów zadając im pytania z karty, np. Czy lubisz jeździć na rolkach? Kiedy znajdą osobę, która lubi podejmować daną aktywność- piszą przy ilustracji pierwszą literę jej imienia. W przypadku dzieci jeszcze niepiszących- mogą postawić umowny znaczek lub daną ilustrację skreślić.

Kiedy poziomo w rzędzie lub pionowo w kolumnie osoba uzbiera 4 imiona krzyczy BINGO i kończy zabawę. Siada z boku, oczekując na innych.

Na koniec podsumowujemy pracę zdając uczniom pytania:

-Komu udało się skreślić pierwszą kolumnę?

W przypadku pozostałych kolumn/rzędów robimy podobnie.

-Kto znalazł osobę, która pomaga robić wiosenne porządki w ogórku, robi porządki w swojej szafie… ?

Wszystkie odpowiedzi uczniowie sygnalizują  przez podniesienie ręki w górę.

 

Aktywność 2

ZAMIANA MIEJSC

Do zabawy potrzebna będzie chusta animacyjna.

Każdy chwyta za jej brzegi. Nauczyciel podaje komunikaty. Następnie wszyscy jednocześnie podnoszą chustę do góry. W tym czasie przebiegają pod chustą uczniowie, którzy zgadzają się z danym stwierdzeniem i zamieniają się szybko miejscami. Zdania mogą też wypowiadać chętni uczniowie. Muszą one wiązać się z wiosną. Przykłady:

-Zamieniają się miejscami osoby, które lubią wiosnę.

-Zamieniają się miejscami osoby, które lubią jeździć na rowerze.

-Zamieniają się miejscami osoby, które lubią jeździć na rolakach.

-Zamieniają się miejscami osoby, które są uczulone na pyłki kwitnących roślin.

-Zamieniają się miejscami osoby, które pomagają w wiosennych pracach w ogrodzie.

-Zamieniają się miejscami osoby, które lubią bawić się na świeżym powietrzu.

Do kolejnych aktywności potrzebne będą zespoły. Dzielimy klasę na 3 lub 4-osobowe losowo dobrane zespoły. Sposoby losowania zespołów:

1.     Losowanie za pomocą szpatułek laryngologicznych

WARIANT 1

Na jednej krawędzi patyczka rysujemy flamastrem kropkę w odpowiednim kolorze. Ilość kolorów jest uzależniona od ilości grup.

WARIANT 2

Ustalamy na ile grup chcemy podzielić klasę oraz ilu osobowe mają być zespoły. Na patyczkach laryngologicznych piszemy imiona uczennic/uczniów. Losujemy po kolei osoby do poszczególnych drużyn.

2.  Przygotowujemy karteczki z wiosennymi obrazkami-skojarzeniami. Przy zespole 25 osobowym i podziale na zespoły 4-osobowe będzie 6 zespołów 4-osobowych i 1 zespół 5-osobowy. W tym przypadku przygotowujemy odpowiednią ilość karteczek z każdym symbolem do wylosowania przez uczniów. Uczniowie, którzy mają taki sam symbol-tworzą zespół (zał.2).

Aktywność 3

WIOSENNE PRANIE

Potrzebne dla każdego zespołu: zestaw ok. 20 spinaczy (klamerek) do prania, ok. 10 ubrań-koszulek, spodni…, suszarka do prania, koszyk lub miska, do którego wkładamy pranie (ubrania), mały koszyk lub woreczek na spinacze (klamerki)

Niezwykle pomocni są w przygotowaniu tej aktywności rodzice. Jeśli poprosimy ich wcześniej- pomogą nam w gromadzeniu tych przedmiotów.

Na początek pytamy co takiego wiosna robią ludzie. Uczniowie wymieniają czynności- wiosenne prace w ogrodzie, porządki w domu, mycie okien… Informujemy, ze czas zrobić też porządki w szafie i odświeżyć ubrania.

Uczniowie w zespołach mają za zadanie w jak najszybszym czasie:

1)rozłożyć suszarkę do prania (to musi być poprzedzone instrukcją i przećwiczeniem tej czynności przez uczniów),

2)rozwiesić na suszarce pranie,

3)przypiąć je spinaczami (klamerkami)

Po ukończonym zadaniu cały zespół siada przed suszarką w siadzie skrzyżnym. Jest to informacja, że zespół ukończył zadanie.

Nie przywiązujemy zbytnio wagi do tego, kto zwyciężył, bo liczy się dobra zabawa. Dlatego ważne są komunikaty typu: drużyna 1 zakończyła zadanie, drużyna 3 też ukończyła zadanie… Teraz sprawdźmy czy wszystkie drużyny wykonały poprawnie zadanie. Wszystkich nagradzamy oklaskami.

 

Aktywność 4

WIOSENNE PUZZLE (zabawa inspirowana pomysłem Zyty Czechowskiej)

Każdy zespół otrzymuje jedne pocięte puzzle (zał. 3.1- 3.5). Na umówiony sygnał zespół układa je tak, by po ułożeniu całości poszczególne elementy tworzyły kształt serca.

 

Na koniec podchodzimy wszyscy do poszczególnych zespołów i rozmawiamy na temat tego co znajduje się na poszczególnych puzzlach i jakie mają z tymi rysunkami wiosenne skojarzenia.

 

Aktywność 5

WSPÓLNE RYSOWANIE

Pomoce potrzebne dla każdego zespołu: gruby flamaster, okrągłe koło jak na poniższej ilustracji, kartka formatu A3

UWAGA: Koło z flamastrem można zastąpić sznurkiem i flamastrem. Instrukcja do jego wykonania znajduje się TUTAJ

 

Przed wykonaniem aktywności kartkę formatu A3 należy przytwierdzić do podłogi/ stolika papierową taśmą, by była ona stabilna podczas rysowania.

Nauczyciel pokazuje kolejno proste symbole (zał.4.1-4.4) 

  

Uczniowie mają za zadanie przy pomocy flamastra narysować je.

 

Efekty będą różne

Odmianą tej zabawy może być rysowanie na plecach. Osoba z przodu nie widzi co ma narysować na jej plecach osoba siedząca z tyłu. Po skończonej pracy mówi co to było.

Aktywność 6

ZABAWA FABULARYZOWANA Jak wygląda szczęście

autor: Ewa Kempska

Występują: rodzina zajączków: rodzice: mama, tata, dzieci: Śnieżynka, Rudzik, Pomponik

 

PRZEBIEG ZABAWY: Uczestnicy siedzą w rzędach:

-rząd I- tworzy mama

-rząd II- tata

-rząd III- Śnieżynka

-rząd IV- Rudzik

-rząd C- Pomponik

W każdym rzędzie jest/ może być kilka mam.. Rudzików…

Osoba prowadząca czyta opowiadanie. Kiedy uczestnicy usłyszą swoje imię/nazwę postaci, np.: mama- wszystkie „mamy” wstają i w jak najszybszym tempie obiegają wszystkich w koło i siadają na swoje miejsce. To samo dotyczy Śnieżynki, Pomponika.… Kiedy wywołany zostaje konkretny zajączek, np. Pomponik, wtedy biegnie tylko on, natomiast na hasło DZIECI- biegną wokół wszystkie dzieci, hasło RODZICE- biegnie mama i tata.

 

Zanim nauczycielka/nauczyciel rozpocznie zabawę:

a)informuje o zasadach, dzięki którym zabawa będzie bezpieczna

b)prosi by w trakcie zabawy uczniowie wsłuchali się w treść opowiadania i zastanowili się jak wygląda szczęście.

Treść opowiadania:

Pewnego wiosennego poranka, kiedy wszyscy jeszcze smacznie spali, promyki słońca na dobre rozgościły się w zajęczej norce. Ciepło rozlało się po niej w ułamku sekundy niemalże wszędzie, zaglądając w każdy jej kąt po czym delikatnie załaskotało prawie w tym samym czasie obydwoje rodziców- mamę oraz tatę. Tuż po przebudzeniu mama i tata uśmiechnęli się do siebie i przeciągnęli się leniwie w swym łóżku. Jakże cudownie zapowiadał się ten dzień!

Pierwsza wstała mama. Założyła szlafrok i poszła do kuchni nastawiając wodę na herbatę. Co prawda tata nie miał ochoty jeszcze wstawać, jednak kiedy poczuł unoszący się aromat świeżo zaparzonej przez swoją żonę herbaty z malin oraz liści mięty-usiadł na łóżku, założył kapcie i natychmiast  ruszył w kierunku kuchni.

Rodzice lubili te poranki przy wspólnej herbacie. Był to czas zarezerwowany wyłącznie dla nich. Czas, kiedy to ich trójka dzieci jeszcze smacznie spała. Rozmawiali wtedy o wszystkim. Jednego dnia wspominali chwile, kiedy jeszcze nie mieli dzieci i żyli tylko we dwoje.

-Ach, co to był za niesamowity czas, mogliśmy tyle podróżować- mówił z rozmarzeniem w głosie tata.

-To prawda, magiczny czas- wtórowała mu mama. Jednak dziś, nie wyobrażam sobie życia bez naszych ukochanych dzieci-dodała po chwili.

-Trudno się z tobą nie zgodzić moja droga- powiedział tata.

Innym razem wspominali pierwsze wspólne wakacje ze swoimi dziećmi kiedy to wybrali się do Poziomkowej Doliny i wszyscy razem kąpali się w rzece: Śnieżynka miała wtedy niespełna trzy miesiące, a bliźniaki Rudzik i Pomponik skończyli wtedy 2 lata.

I dziś, wśród unoszącego się nad kuchennym stołem aromatu smakowitej herbaty toczyła się kolejna poranna rozmowa zajęczej mamy i zajęczego taty. Tym razem na temat planów na rozpoczynający się dzień. W tym czasie dzieci jeszcze smacznie spały. Jednak słońce nie próżnowało. Po cichu, jakby skradało się na palcach- z sypialni rodziców przeniosło się do pokoju dzieci. Nieśmiało promyki wiosennego słońca zaczęły łaskotać najpierw Rudzika, który otworzył oczy ale nie zbudził reszty rodzeństwa. Po chwili jeden z promyczków nieśmiało połaskotał w nosek Pomponika i tak mu się zakręciło w nosku, że niespodziewanie zakrzyknął Apsik!!!

Wtedy zbudziła się Śnieżynka.

-Na te dobiegające z pokoju odgłosy zareagowała mama.

-Dzieci, pora wstawać!- powiedziała i razem z tatą weszli do ich pokoju i ucałowali trójkę swoich dzieci.

Po porannym myciu, cała rodzina zasiadła do stołu by zjeść śniadanie.

-Słuchajcie dzieci, nadeszła wiosna, dziś pięknie świeci słońce, więc czas na wiosenne porządki- powiedziała mama.

-Razem z mamą liczymy na to, że nam w nich pomożecie- dodał tata.

-Oczywiście!-powiedziały zgodnym chórem dzieci.

Tak więc cała rodzina zabrała się do pracy. Śnieżynce przypadło zamiatanie całej norki. Mama wymieniała w szafie zimowe ubrania na letnie. Tata zabrał się za mycie okien. Natomiast chłopcy- Pomponik i Rudzik zajęli się trzepaniem dywanów. Kiedy skończyli pracę w norce, przenieśli się do ogródka. Zanim jednak przystąpili do prac w ogrodzie mama powiedziała Ogłaszam przerwę na małe co nie co.

-Hurrraaa!!!!- krzyknęły chórem dzieci. Po czym wszyscy zasiedli do stołu znajdującego się w ogródku. Wypili pyszny sok marchwiowy świeżo wyciśnięty rano przez tatę i zjedli ciasteczka marchewkowe upieczone poprzedniego dnia przez mamę i Śnieżynkę.

Kiedy się posilili i odpoczęli, Rudzik zaczął grabić liście. Tata ze Śnieżynką i Pomponikiem mieli zająć się przekopywaniem grządek, jednak najpierw pomogli mamie je pielić. Na koniec wspólnie posadzili w ogórku warzywa. Mama z Pomponikiem sadzili marchewkę, tata z Rudzikiem sadzili sałatę, natomiast Śnieżynka podlewała wszystkie grządki. I tak pracowali w pocie czoła, że nawet nie zauważyli kiedy słońce schowało się już za horyzont i zaczęło przygotowywać się do snu układając się wygodnie na miękkich, puszystych chmurkach. Zaś rodzina zajączków wróciła do domu i zjadła wspólnie kolację przygotowaną przez mamę i tatę.  Śnieżynce, Pomponikowi i Rudzkowi przypadło nakrywanie do stołu i sprzątanie po kolacji. Rudzik zmywał naczynia, a Śnieżynka i Pomponik wycierali je.

-Pora kłaść się do snu- powiedział tata.

-Tatusiu, jeszcze chwilę-prosiły dzieci.

Mama spojrzała porozumiewawczo na tatę i dzieci otrzymały jeszcze pół godziny na wspólne zabawy i posty.

Kiedy wyznaczony czas minął, dzieci nieco grymasząc, poszły się myć i ułożyły się do snu. Mama przeczytała im kolejną przygodę o dzielnym rycerzu-zajączku, który pokonał własny strach. Tych opowieści cała trójka bardzo lubiła słuchać. Na koniec mama i tata ucałowali swoje ukochane brzdące Śnieżynkę, Rudzika i Pomponika, po czym sami poszli przygotowywać się do snu. Zanim jednak zgasili lampkę w dziecięcym pokoju powiedzieli:

- Dziś po raz kolejny udowodniliście, że jesteście pomocni i zawsze możemy na was liczyć. Dziękujemy wam nasze kochane dzieci-powiedział tata a po chwili dodał: Właśnie za to was lubimy! No i rzecz jasna też was kochamy! Jesteście całym naszym światem!

-Tak właśnie wygląda szczęście- dodała mama spoglądając na swoje dzieci i męża. A mówiąc to miała w oczach łzy. Czyżby to były łzy szczęścia?

 

Na koniec nauczyciel rozmawia z uczniami na temat treści opowiadania i zadanego na początku uczniom pytania „ Jak wygląda szczęście?”

Warto porozmawiać przy tym z uczniami na temat wartości:

a)współpracy

b)wspólnego czasu z rodziną- co sprawia uczniom największą radość w byciu razem z najbliższymi/ co robią wspólnie z rodziną lub co chcieliby robić (i jak sprawić, by tak było),

b)znaczenia słów taty: Właśnie za to was lubimy! Jesteście całym naszym światem!

A także:

-Za co kocha się swoje dzieci a za co się je lubi?

- Za co można lubić mamę/tatę/ dziecko?

-Co to znaczy być dla kogoś całym światem?

 Wszystkie załączniki do przeprowadzenia zajęć znajdują się TUTAJ

Miłej zabawy! 

 

Czytaj więcej »

Fotomozaika

 Jak pokazać wspólną pracę w atrakcyjny, ciekawy sposób? Proponuję narzędzie Mosaically.

Mosaically to narzędzie do tworzenia fotomozaik, czyli dużych obrazów zbudowanych z setek lub tysięcy małych zdjęć. Możesz wybrać jedno zdjęcie, które ma być „głównym obrazem”, i serię mniejszych fotografii, które zostaną użyte jako „kafelki” w mozaice. Po połączeniu wszystkich zdjęć powstaje efektowny obraz, który – z daleka – przedstawia główny motyw, a z bliska pokazuje wszystkie mniejsze zdjęcia jako elementy składowe.

Nie trzeba instalować żadnego programu – wszystko działa online. Wystarczy:

1. wybrać obraz główny,

2. wgrać zdjęcia pomocnicze,

3. kliknąć „stwórz mozaikę” – i gotowe!

Na lekcji uczniowie mogą samodzielnie pracować z narzędziem. To świetny sposób na m.in.: końcowe projekty, prezentacje multimedialne, klasowe wystawy.

Oto przykład użycia Mosaically na naszej lekcji, kiedy rozmawialiśmy o śladzie cyfrowym na podstawie bajki Jaś i Małgosia i kamyczkach, które zostawiał Jaś po drodze, żeby nie zgubić drogi do domu. W projekcie eTwinning „Magic World of Fairy Tale Heroes” naszym zadaniem było stworzyć – wspólnie z partnerami z innych krajów – różne ślady jako symbol śladu cyfrowego.

Tak jak na piasku zostaje odcisk stopy, tak w sieci zostają informacje o naszych działaniach. I choć nie widać ich gołym okiem – one tam są.

Photo mosaic by: edyta @ Mosaically

Czytaj więcej »

Emocje w sztuce

Inspiracją do naszych działań plastycznych był słynny obraz „Krzyk” autorstwa Edvarda Muncha. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł – pełne niepokoju i intensywnych kolorów. Obraz Muncha nie był dla uczniów „straszny”. Był ciekawy. 

Był pretekstem do rozmowy o emocjach. Jak sobie radzić ze złością, ze strachem. 

Zanim sięgneliśmy po pędzel, zastanawialiśmy się:

- Co czuje osoba na obrazie?

- Czy to jest strach, złość, a może samotnośc?

- Dlaczego niebo ma taki kolor?

Niektórzy uczniowie porównali twarz do maski, że jest niewyraźna, rozmyta.

Czytaj więcej »

Ocieplenie klimatu

Zmiana klimatu to temat, który budzi wiele emocji – także wśród dorosłych. Jak więc rozmawiać o nim z dziećmi, żeby budować odpowiedzialność?

Podczas szkolenia dla nauczycieli w Warszawskim Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń miałam szczęście zdobyć matę do gry planszowej  „EKOMANIA – ocieplenie klimatu” z kolekcji gier kangurgra. Co prawda nie była to wersja ogromna XXL, po której można skakać, ale na tyle duża (stolikowa), że wszyscy mogliśmy grać wspólnie na podłodze. I to był strzał w dziesiątkę. Gra okazała się świetnym pretekstem do rozmowy. Było dużo ruchu, śmiechu i współpracy. A przy okazji – bardzo konkretne pytania.

To, co szczególnie mnie ujęło, to połączenie ruchu z nauką. Dzieci nie siedziały w ławkach. Była dynamika, emocje, element współzawodnictwa i współpracy. A przy tym realne rozmowy o poważnych sprawach.

Temat klimatu nie musi być podany w tonie katastrofy. Wystarczy, że będzie podany w przystępny dla dzieci sposób np. w formie zabawy. Bo kiedy najlepiej zapamiętujemy treści? Wtedy, kiedy jest działanie i doświadczanie.

O czym jeszcze rozmawialiśmy z uczniami, aby pogłębić temat zmiany klimatu?

Co się zmienia? Co naukowcy obserwują?

- Dlaczego topnieją lodowce? Dlaczego zwierzęta tracą swoje środowisko?

Co możemy zrobić?

- oszczedzać energię

- nie marnować jedzenia

- wybierać rower zamiast samochodu

- segregować odpady

Czy dzieci mają wpływ?

-Tak – przez codzienne decyzje i rozmowy z dorosłymi.

PS Gra jest zdecydowanie dla klas 2-3 i wyżej. Mimo że zawiera wersję łatwiejszą i trudniejszą, pytania są rzeczowe i wymagają rozumienia pojęć. 

Czytaj więcej »