Pasowanie na ucznia

 

Scenariusz

PASOWANIA NA UCZNIA

MISJA SPECJALNA

Uczniowie ubrani na czarno, na głowie czarna czapka, założone ciemne okulary. Z tyłu każdy ma przymocowany do spodni koci ogon, wykonany z bibuły. Warto poprosić uczniów klas starszych o ich wykonanie. Każdy trzyma małą zapaloną latarkę. Jeden z uczniów ma założony stetoskop. Pierwszoklasiści schowani za kulisami. Na środku stoi zamknięta szafa, w której są przybory szkolne, książki (mogą być podręczniki).

Konferansjerzy (uczniowie klasy 8) na tym etapie są częścią widowni. 

Światło przyciemnione. W tle słychać muzykę HENREGO MANCINI THE PINK PANTER. Uroczystość rozpoczyna się w chwili kiedy nauczyciel włącza muzykę. Zza kulis, w różnym tempie, z różnych miejsc wychodzą pierwszoklasiści. Skradają się cicho na palcach spoglądając czy nikt ich nie obserwuje. Sprawdzają- szafa zamknięta. Naradzają się z boku, podchodzą do szafy. Osoba ze stetoskopem próbuje otworzyć drzwi, zakłada czarne rękawiczki, sprawdza stetoskopem czy da się otworzyć, wsłuchując się w dźwięki przekręcanego zamka. Udaje się otworzyć. Wszyscy pokazują, że się cieszą z tego i w tym samym momencie słychać wycie alarmu. Wszyscy przestraszeni, uciekając w popłochu w różnych kierunkach wydają piski. W tym samym czasie z widowni ujawnia się 2 konferansjerów:

Konferansjerka 1: A co tu się dzieje? Co Wy tu robicie?

zwraca się do widowni i nauczycieli: A wy czemu nie reagujecie? 

Wyłącza alarm (cichnie dźwięk alarmu), łapie złodziei

Mam Was złodziejaszki, przyłapałam Was na gorącym uczynku!

Pierwszoklasista 1: Ale my…

Pierwszoklasista 2: My tylko chcieliśmy…

Konferansjerka 2: My już wiemy co Wy chcieliście. Chcieliście włamać się do naszej szkoły, ale my sobie z Wami poradzimy. Nie takie sprawy umiemy załatwić.

Pierwszoklasista 3: Ale to nie tak. Chodzi o to, że my chcemy być uczniami tej szkoły.

Konferansjerka 1: Acha, i dlatego postanowiliście się włamać i ją okraść?! O nie! My na to nie pozwolimy! To trzeba zgłosić do p. Dyrektora niech zawiadomi policję.

Wszyscy pierwszoklasiści: Ale to nie tak!

Pierwszoklasista 3: My tylko chcieliśmy wziąć książki, żeby tak jak wszyscy w tej szkole… i w ogóle … tak jakoś…

Pierwszoklasista 4: Właśnie, my nie chcemy nic więcej. 

Pierwszoklasista 5: Tylko książki.

Pierwszoklasista 6: Żebyśmy mogli tu codziennie przychodzić, uczyć się, być razem, bawić się-tak jak inni.

Wszyscy: Właśnie!

Pierwszoklasista 7: Nie mów nic p. Dyrektorowi prosimy.

Konferansjerka 2: A to niby czemu nie mam nic mówić?

Pierwszoklasista 8: Bo my jesteśmy porządnymi Pierwszakami, dużo potrafimy  a szkoła wiele zyska przyjmując nas jako uczniów.

Konferansjerka 1: Hmm… to bardzo ciekawe… No dobrze. Dam Wam szansę. Jeśli wykażecie się swoimi umiejętnościami a pozostali uczniowie uzna, że każdą z nich wykonaliście poprawnie i nagrodzi was oklaskami to wtedy….

Wszyscy: Co wtedy?!

Konferansjerka 1: To wtedy otrzymacie to co chcecie, obetniemy wam kocie ogony i przyjmiemy Was w poczet uczniów naszej szkoły. 

Konferansjerka 2: I jeszcze poprosimy p. Dyrektora by was pasował na uczniów. To jak umowa stoi?

Pierwszoklasista 9: A jak nam się coś nie uda?

Konferansjerka 1: To musicie szukać sobie gdzie indziej miejsca.

Pierwszoklasista 10: To my musimy się chwilę naradzić.

Odchodzą na bok i naradzają się w kole. Po chwili wracają.

Pierwszoklasista 11: No dobrze kociaki. Niech będzie.

Konferansjerka 2: No to umowa stoi. W tych oto balonach są ukryte dla was zadania. A zatem powodzenia!

Uczniowie przebijają pierwszego balona. Konferansjerka czyta pierwsze wylosowane wyzwanie (kolejność ich wykonania jest dowolna). Po wykonaniu każdego z nich pyta publiczność- nauczycieli i uczniów, czy zadanie zostało dobrze wykonane. Publiczność nagradza wykonanie zadania  oklaskami. Po wykonaniu zadania kolejny pierwszoklasista przebija kolejny balon z zadaniem.

Wyzwania dla Pierwszaków

ZADANIE 1 

Uporządkujcie na tablicy liczby od najmniejszej do największej.

Do tego zadania potrzebna jest tablica na kółkach oraz cyfry od 0 do 9. Uczniowie przyczepiają je na tablicy w odpowiedniej kolejności.

ZADANIE 2

Policzcie ile jest wyrazów w zdaniu: Pierwszaki to fajne dzieciaki.

Naradźcie się i dajcie odpowiedź. 

ZADANIE 3 

Usłyszycie dźwięki grane na flecie. Kiedy będzie to długi dźwięk-doklejcie do słońca długi promyk, kiedy krótki dźwięk-to krótki pasek jako promyk słońca.

Na tablicy przymocowane jest żółte koło, uczniowie otrzymują magnesy oraz żółte długie i krótkie paski papieru. Słuchają po kolei dźwięków granych przez nauczycielkę na flecie i przyczepiają odpowiedni promyk słońca.

ZADANIE 4 

Spakujcie do plecaka tylko to, co powinien mieć każdy pierwszak.

Spośród wszystkich przedmiotów wybierają tylko przybory szkolne, książki i pakują wspólnie do plecaka.

ZADANIE 5 

Uczniowie naszej szkoły mają także lekcje muzyki. Sprawdzimy teraz czy umiecie śpiewać. Zaśpiewajcie nam piosenkę.

Publiczność poprosimy o pomoc (element aktywizacji publiczności, by zapobiec znużeniu). Publiczność wstaje i wyklaskuje rytm do utworu We will rock you zespołu Queen- zaznaczanie rytmu poprzez tupnięcie o podłogę prawą nogą-lewą nogą- uderzenie w dłonie. Pierwszaki rapują tekst piosenki harcerskiej “Stokrotka”. Publiczność na melodię słów We will rock you śpiewa Sto-krot-ka stokrotka, cały czas wystukując rytm. Słowa piosenki:

1. Gdzie strumyk płynie z wolna,

Rozsiewa zioła maj,

Stokrotka rosła polna,

A nad nią szumiał gaj,

Wszyscy: 

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

2. W tym lesie tak ponuro,

Że aż przeraża mnie,

Ptaszęta za wysoko,

A mnie samotnej źle,

Wszyscy: 

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

3. Wtem harcerz ją spotyka.

„Stokrotko, witam cię,

Twój urok mnie zachwyca,

Czy chcesz być mą, czy nie?”

Wszyscy: 

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

4. Stokrotka się zgodziła

I poszli w ciemny las,

A harcerz taki gapa 

W pokrzywy wlazł 

Wszyscy: 

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

5. A ona, ona, ona,

Cóż biedna robić ma,

Nad gapą pochylona

I śmieje się: ha, ha,

Wszyscy: 

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

Sto-krot-ka sto-krot-ka

2x wytupanie rytmu We will, we will rock you

ZADANIE 6

Matematyka jest wszędzie. Znajdźcie w tej sali 4 przedmioty, które mają kształt figur.

Uczniowie szukają coś co ma kształt  koła, trójkąta, kwadratu lub prostokąta, np: drzwi, bo mają kształt prostokąta

     okno, bo mają kształt prostokąta

     zegar, bo ma kształt koła

    

ZADANIE 7

Odpowiedzcie na pytania:

1. Jak nazywa się patron naszej szkoły?

2. Kim był patron naszej szkoły?

3. Co takiego zrobił dla naszej szkoły/ miejscowości?

Konferansjerka 2:

Każdy uczeń jest miły, uśmiechnięty i kulturalny. Dlatego na koniec wypijcie sok z cytryny i zaraz po tym uśmiechnijcie się do wszystkich.

Każdy otrzymuje w kubeczku  trochę wyciśniętego soku z cytryny. Wszyscy stoją w jednym rzędzie i na sygnał piją sok, uśmiechają się do widowni.

UWAGA!:

Należy pamiętać, by każde wykonane zadanie zostało nagrodzone oklaskami.

     

           

Konferansjerka 1: No dobrze kociaki.Wykonaliście wszystkie zadania. Teraz czas uda się do p. Dyrektora. 

Zwraca się do p. Dyrektora:

        

Panie Dyrektorze mamy tu grupkę dzieci, którzy chcą zostać uczniami naszej szkoły. Co prawda trochę napsocili, ale naprawili swój błąd. Zapewniam, że wiele potrafią. W związku z tym mam pytanie: Może przyjęlibyśmy ich w poczet naszej szkoły? 

Dyrektor: Jeśli tak mówisz, wierzę ci na słowo.

Konferansjerka 1: A więc czas na ślubowanie. Baczność, sztandar wprowadzić.

Wszyscy wstają, kiedy sztandar zostanie wprowadzony- pojawia się komenda: spocznij. 

           Pierwszoklasiści stają obok sztandaru.

Konferansjerka 2: wydaje komendę: Kociaki baczność, do ślubowania pierwszaki stojąc wokół sztandaru szkoły wyciągają 2 palce w przód w stronę sztandaru (wskazujący i środkowy) powtarzając słowa ślubowania (tekst ślubowania ze Statutu szkoły). 

Po zakończeniu komenda: po ślubowaniu oznacza: Spocznij

Konferansjerka 2: Baczność, sztandar wyprowadzić (wstają wszyscy)

                            Spocznij.

Pierwszoklasiści stają w jednym rzędzie. Podchodzi do nich p. Dyrektor, odcina im ogony, każdy w tym czasie mówi głośno “Miau”. Konferansjerka 1 wyczytuje kolejno uczniów. Wychodzą na środek, a p. Dyrektor dużą kredką pasuje ich na ucznia wypowiadając słowa” Pasuję cię na ucznia”. Otrzymują pamiątkowe dyplomy. Każdego nagradzamy brawami.

Konferansjerka 1: Teraz jak jesteście już uczniami naszej szkoły, możecie otrzymać książki, po które tak się skradaliście.

Na zakończenie uczniowie otrzymują upominki od rodziców, zapraszają p. Dyrektora do sali na poczęstunek przygotowany przez rodziców.

Link, w którym znajdziesz do pobrania scenariusz, zadania, muzykę, scenografię znajduje się

TUTAJ

dźwięk alarmu- pixabay.com

utwór THE PINK PANTER (HENRY MANCINI)- ze zbiorów własnych, autor publikacji nieznany

 Przykładowe słowa ślubowania:

„ Ślubuję być dobrym Polakiem / dbać o dobre imię swojej klasy i Szkoły/
Będę uczyć się w Szkole jak kochać Ojczyznę/ jak dla niej pracować kiedy urosnę/ Będę starać się być dobrym kolegą/ swym zachowaniem i nauką sprawiać radość rodzicom i nauczycielom”.

Czytaj więcej »

Tworzymy klasowe zasady

Na początku każdego roku szkolnego  zapoznajemy uczniów z prawami i obowiązkami ucznia wynikającymi ze Statutu naszych szkół. Rozmowę na ten temat rozpoczynamy od praw i obowiązków domowych każdego ucznia. Nasi uczniowie dostrzegają, że część praw i obowiązków mają podobnych, ale dostrzegają też różnice wynikające z zasad obowiązujących w każdym domu.

Zaznajamiając uczniów ze Statutem szkoły a konkretnie z fragmentem dotyczącym praw i obowiązków ucznia pamiętamy, by informacje te przełożyć na język naszych uczniów. Wszystko po to by informacje były dla nich jasne i zrozumiałe. Oprócz prostego języka staramy się by tam gdzie tylko to możliwe wspierać to konkretnymi przykładami. Nie zawsze wychodzą one od nas. Często po każdej przekazanej informacji prosimy uczniów by podali przykład. W ten sposób sprawdzamy sposób ich zrozumienia danej informacji. Jeśli uczniowie mają z tym kłopot, wówczas podajemy im konkretne przykłady.

❗Dlaczego prawa ucznia są ważne?

Znajomość praw daje uczniom poczucie bezpieczeństwa oraz świadomość, że jest ważnym członkiem społeczności szkolnej. Dzięki temu uczennica/ uczeń ten sposób wie, że ma prawo do m.in.:

👉nauki i rozwijania swoich zainteresowań,

👉szacunku i godnego traktowania,

👉bezpieczeństwa,

👉wyrażania własnego zdania z poszanowaniem innych osób,

👉pomocy w sytuacjach trudnych,

👉sprawiedliwego oceniania,

👉popełniania błędów co jest ważnym elementem nowej podstawy programowej jako czynnik rozwoju każdego człowieka

Świadomość własnych praw:

✅buduje poczucie wartości,

✅wzmacnia odpowiedzialność za siebie

✅uczy korzystania z praw w sposób właściwy, z poszanowaniem praw innych osób

❗Dlaczego równie ważne są obowiązki?

Obok praw równie istotne są obowiązki ucznia, bo prawa i obowiązki wzajemnie się uzupełniają. Korzystanie z własnych praw nie może naruszać praw innych osób, a obowiązki pomagają budować przyjazną przestrzeń szkolną, jak i społeczność szkolną.

Systematyczne realizowanie obowiązków pomaga dzieciom rozwijać wiele ważnych kompetencji potrzebnych zarówno w szkole, jak i w dorosłym życiu. Obowiązki uczą:

❎odpowiedzialności za własne działania,

❎samodzielności,

❎systematyczności,

❎wytrwałości w realizacji zadań,

❎organizowania swojej pracy,

❎współpracy z innymi,

❎szacunku dla wspólnych zasad,

❎przewidywania skutków własnego postępowania,

❎dotrzymywania umów i zobowiązań,

❎konsekwencji swoich zachowań,

❎budować poczucie bezpieczeństwa uczniów,

❎funkcjonowania w grupie klasowej, szkolnej,

❎przygotowują się do podejmowania coraz bardziej odpowiedzialnych zadań oraz przejmowania odpowiedzialności.

W pierwszych dniach nowego roku szkolnego zastanawiamy się wspólnie jakie obowiązki wynikać mogą z bycia częścią zespołu klasowego. Z tym w klasie pierwszej uczniowie mają sporo kłopotu, dlatego omawiamy je z uczniami przedstawiając swoje propozycje. Obowiązki uczniów stanowią w wielu przypadkach ogromna pomoc nam-nauczycielkom, przez co nasi uczniowie czuja się potrzebni i ważni. W każdym tygodniu każdy uczeń ma określone obowiązki, co uczy go systematyczności i odpowiedzialności. Stąd tez nie ma w naszych klasach dyżurnych, bo w pewnym sensie dyżurnymi są wszyscy a obowiązki dzielone są na cały zespół klasowy. Pokazujemy w ten sposób, że wspólne działania przynosza korzyści:

-uczą współodpowiedzialności

-dają poczucie przynależności do grupy

-pokazują, że współpraca daje lepsze efekty w postaci odciążenia od nadmiaru obowiązków

Oto nasze tegoroczne propozycje działań:

👉wycieranie tablicy i pilnowanie porządku w sali

👉pomoc nauczycielowi 

👉losowanie zespołów oraz rozdawanie prac

👉zbiórka na zajęciach ruchowych

👉podlewanie kwiatów

👉dokarmianie ptaków w szkolnym karmniku (w okresie jesienno-zimowym)

Z lewej strony mocuję spinacze z napisanymi imionami uczniów. Ja mam mało liczebną klasę, natomiast w dużym zespole przy jednym zadaniu można przypiąć więcej imion. W ten sposób uczniowie wiedzą za co są odpowiedzialni w kolejnym tygodniu. Zawsze w piątek podsumowujemy wspólnie wywiązywanie się z przydzielonych obowiązków i następuje rotacja- przesunięcie spinaczy z imionami o jedną pozycję w dół. Osoby, które miały do wykonania ostatnie z zadań zamieszczonych na liście- przechodzą do pozycji pierwszej. Ze względów organizacyjnych zamiany dokonujemy zawsze w poniedziałek na początku zajęć. Kiedy robiliśmy to w piątek- uczniowie często zapominali za co są odpowiedzialni. Z uwagi na to, że w tym roku mam klasę pierwszę- zapis obowiązków wygląda następująco:

TU DAM FOTĘ

Sam pomysł zaczerpnęłam od Sabiny Piłat (Nauka w plecaku).

Kształtowanie odpowiedzialności za to co każdy uczeń robi, za co odpowiada nie odbywa się jednorazowo. Wymaga to mojego codziennego przypominania zasad, ich utrwalania oraz konsekwentnego ich stosowania przez wszystkich dorosłych pracujących z uczniami. Dlatego tak ważna jest spójność działań wszystkich dorosłych. Ponadto ważne jest byśmy sami jako nauczyciele byli spójni w tym co mówimy oraz co sami robimy. Nasi uczniowie są bardzo dobrymi obserwatorami nas dorosłych i są bardzo czujni na fałsz oraz brak konsekwencji.

Taka systematyczność i konsekwencja:

👉pomaga uczniom utrwalać właściwe nawyki,

👉zwiększa poczucie bezpieczeństwa dzięki przewidywalnym zasadom,

👉uczy odpowiedzialności za własne decyzje,

👉pokazuje związek między zachowaniem a jego konsekwencjami,

👉wzmacnia poczucie sprawiedliwości i zaufania do nas dorosłych.

Konsekwencja nie oznacza jednak surowości z naszej strony. Polega ona raczej na spokojnym, życzliwym, systematycznym i stanowczym przestrzeganiu wcześniej ustalonych zasad oraz jednakowym reagowaniu na podobne sytuacje wśród wszystkich uczniów.

Dodatkowo wspólnie w naszych obydwu klasach ustalamy klasowe zasady. Robimy to w formie obrazkowej, by były one czytelne dla wszystkich uczniów. 

Ustalone i zaakceptowane przez wszystkich prawa i obowiązki:

📌zapisujemy prostym i zrozumiałym językiem-często wspierając się piktogramami,

📌zawieszone są w widocznym miejscu sali,

📌systematycznie o nich przypominamy, zarówno podczas sytuacji trudnych, jak i takich, podczas których prawa i obowiązki są przestrzegane,

📌utrwalanie ich m.in. poprzez zabawy, scenki, omawiając konkretne treści, pracę z tekstem literackim,

📌utrwalanie poprzez własny przykład nas samych-dorosłych

Poniżej nasze prawa i obowiązki ustalone na ten rok szkolny.

Mamy też i nasze klasowe rytuały, których codziennie przestrzegamy. Należy do nich:

👉wspólne czytanie fragmentu książki

👉zajęcia ruchowe w okreslone dni tygodnia

👉zajęcia w pracowni komputerowej

👉celebrowanie urodzin-składanie życzeń oraz zabawa wybrana przez osobe, która w danym dniu ma urodziny

👉rysowanie sketchnotek, które bedziemy wykorzystywać w notatkach graficznych

👉rozmwoy na temat minionego weekendu

Po co nam rytuały? Odpowiedź uzyskałysmy w książce Rytuały, której autorem jest Dimitris Xygalatas-antropolog i kognitywista. Autor ksiązki zauważa, że rytuały:

✅pozytywnie wpływają na psychikę

✅mają ściśle okreslona strukturę i są przewidywalne

✅pomagaja nam zakotwiczyć się w burzliwym świecie 

✅dają poczucie uporządkowania i samokontroli nad sytuacjami życia codziennego

✅dzięki nim stajemy się bardziej zdyscyplinowani i zyskujemy większą samokontrolę

✅sa wpisane w naszą naturę

✅pomagają nawiązywać relacje a jak wiadomo silne więzi społeczne powoduja, że potrafimy jednoczyc się w trudnych chwilach

✅pomagają odnaleźć w życiu sens

Są też i takie rytuały, które nie wydają się nam logiczne, jednak widzimy ich skuteczność. Nie mają one wpływu na rzeczywistość, ale na nas samych tak. Ważne jednak by był to wpływ pozytywny.  

Czytaj więcej »

Plan pracy wychowawczej klasy

Początek roku szkolnego to także opracowanie przez nauczycieli wielu dokumentów. Jednym z nich jest 

Opracowuje go wychowawca dla danej klasy. Określa on kierunki działań wychowawczych realizowanych przez wychowawcę we współpracy z uczniami, rodzicami oraz nauczycielami. Ponadto:

-uwzględnia realne możliwości i potrzeby danych uczniów (stąd też jest opracowywany dla konkretnej grupy uczniów),

-wspiera realnie rozwój uczniów danej klasy                                   

❗Plan pracy wychowawczej to nie jest program wychowawczy i nie powinien nim być. Treści o tematyce wychowawczej są już zawarte w danym programie nauczania, który nauczyciel wybiera na dany etap nauczania dla konkretnej klasy.

 Plan wychowawczy klasy powinien uwzględniać:

✅założenia podstawy programowej dla danego typu szkoły, np. dla szkoły podstawowej. Są to m.in. zapisy przedstawione w preambule tego dokumentu)

✅założenia szkolnego programu wychowawczo-profilaktycznego. Dokument ten jest opracowywany do końca września danego roku szkolnego i zatwierdzany przez radę rodziców. Jego opracowanie wymaga wsparcia ze strony nauczycieli danej szkoły. Wytyczne do jego opracowania zawarte są w preambule podstawy programowej dla danego typu szkoły oraz powinny wynikać z aktualnych potrzeb uczniów/ szkoły.

✅główne kierunki polityki oświatowej państwa na dany rok szkolny

✅specyfikę pracy szkoły i jej potrzeby 

✅współpracę z rodzicami

✅współpracę ze środowiskiem lokalnym

✅wiek uczniów i ich realne potrzeby rozwojowe

✅zainteresowania uczniów i ich realne problemy

✅aktualne raporty dotyczące dzieci i młodzieży, m.in. dotyczące zdrowia psychicznego, korzystania z urządzeń ekranowych

✅wyniki bieżących obserwacji nauczycieli dotyczące zachowań uczniów danej klasy

Plan wychowawczy powinien być elastyczny i w razie potrzeby ulegać bieżącej modyfikacji, która powinna być zależna od:

👉aktualnych potrzeb uczniów

👉pojawiających się konfliktów i problemów wychowawczych

👉sytuacji kryzysowych

👉zmian zachodzących w klasie i szkole, jak i środowisku lokalnym,

👉nowych wyzwań społecznych oraz sytuacji geopolitycznej, które mogą wpływać na poczucie bezpieczeństwa i funkcjonowanie uczniów.

Poniższa grafika przedstawia różnice oraz zależności pomiędzy podstawą programową a programem nauczania oraz planem pracy wychowawczej.

W tym roku nasz plan pracy wychowawczej obejmuje:

I.Budowanie zespołu klasowego i szkolnego

II.Wchodzenie w rolę ucznia i rozwijanie sprawczości

III.Krytyczne myślenie

IV.Praca z błędem i odporność psychiczna

V.Patron naszej szkoły

VI.Jesteśmy Polakami i Europejczykami

VII. Czytelnictwo i kontakt z książką

VIII.Projekty edukacyjne zgodne z podstawą programową

IX.Rozwijamy swoje kompetencje społeczne oraz założenia autorskiego programu RAZEM

X.Dbamy o zdrowie i bezpieczeństwo

XI.Ocena funkcjonowania i wsparcie ucznia

XII.Jesteśmy przyjaciółmi przyrody

XIII. Rodzice w życiu naszej klasy i szkoły

Póki co rozponajemy jeszcze konkretne potrzeby, więc jesteśmy na etapie tworzenia planu.

 

 

 

 

Czytaj więcej »

Pierwsze zebranie z rodzicami

Na pierwszym zebraniu z rodzicami warto zrobić coś więcej niż tylko przekazać informacje organizacyjne. To dobry moment, żeby od początku zbudować poczucie, że rodzice, nauczyciel i uczniów to jedna drużyna. Ja zrobiłabym pierwsze zebranie w proporcji mniej więcej 1/3 poznanie się i rozmowa, 1/3 pokazanie sposobu pracy z dziećmi, 1/3 organizacja.  Dzięki temu rodzice wychodzą nie tylko z listą informacji, ale też z poczuciem, że zaczyna się wspólna trzyletnia droga.

Zacznijmy od przygotowania sali na to spotkanie. Przede wszystkim nie ustawiajmy krzeseł w rzędach. Ustawmy je w kole. Już sam sposób organizacji przestrzeni może pokazać, że nie będzie to spotkanie, podczas którego nauczyciel mówi, a rodzice jedynie słuchają. Dajmy od początku szansę na dialog, poznanie się i budowanie relacji.

Oto kilka pomysłów:

📌Metoda 6 kapeluszy Edwarda de Bono

Na samym początku spotkania prosimy rodziców, by na samoprzylepnych karteczkach uzupełnili zdania przedstawione na kapeluszach wg koncepcji metody de Bono. Zdania mają odzwierciedlać 6 odpowiedzi rodziców związanych ze szkołą i ich dziećmi. Każdy kolor odzwierciedla inny charakter odpowiedzi. I tak:

✅ Kapelusz biały - obiektywny. Odzwierciedla fakty:

Spójrzmy na fakty.

✅ Kapelusz czerwony- emocjonalny. Odzwierciedla emocje:

Boję się, że moje dziecko w szkole...

✅ Kapelusz żółty-optymistyczny. Odzwierciedla pozytywny punkt widzenia:

Wierzę, że moje dziecko... 

✅ Kapelusz czarny-pesymistyczny. Odzwierciedla ciemną stronę myślenia:

Obawiam się, że...

✅ Kapelusz zielony- kreatywny. Odzwierciedla pomysły:

A gdyby tak...

✅ Kapelusz niebieski- obserwator. Podsumowuje, porządkuje wypowiedzi.

Dziś, metoda 6 kapeluszy została wykorzystana na spotkaniu przy kawie z rodzicami Pierwszoklasistów z Gliczarowa Górnego.

 

Kapelusze do pobrania znajdziesz TUTAJ

📌Karty Dixit – powiedz coś dobrego o swoim dziecku

Na środku rozkładamy karty Dixit. Każdy rodzic wybiera jedną kartę, która w jakiś sposób kojarzy mu się z jego dzieckiem (możemy o tym wspomnieć przed wyborem lub nie sugerować, że karta ma się kojarzyć z ich dzieckiem).

Następnie rodzic przedstawia się i, odwołując się do wybranej ilustracji, mówi jedną dobrą rzecz o swoim dziecku.

Możemy podpowiedzieć:

„Jedną z rzeczy, które najbardziej cenię w moim dziecku, jest…”.
„Myślę, że jego/jej mocną stroną jest…”.

Tak też było dziś w Gliczarowie Górnym

Wersja z rysunkami uczniów:

Zamiast kart Dixit możemy wcześniej poprosić dzieci o przygotowanie rysunku, np.:

„Co lubię”,
„Moje supermoce”

Podczas zebrania rozkładamy prace w sali. Rodzice odnajdują rysunek swojego dziecka, a następnie na jego podstawie opowiadają o nim kilka zdań.

📌Jedno słowo na dobry rok

Rodzice zapisują na karteczce jedno słowo, które opisuje ich oczekiwanie wobec szkoły, np. bezpieczeństwo, radość, rozwój, przyjaźń, samodzielność, ciekawość. Karteczki można przykleić na wspólnym plakacie. Potem krótko odnieść się do najczęściej pojawiających się wartości. To zadanie można też wykonać np. w aplikacji Mentimeter.

📌Krótka prezentacja: Jak będziemy pracować 

W kilku zdaniach przedstawiam rodzicom 4–5 ważnych zasad, które będą dla nas ważne w klasie: 

                                        

📌Rodzic jako ekspert

Rodzice mogą na małej kartce napisać, czym się zajmują, jakie mają zainteresowania albo w czym mogliby kiedyś wesprzeć klasę: opowiedzieć o zawodzie, poprowadzić krótkie warsztaty, pokazać hobby, pomóc przy projekcie czy wycieczce.

Dopiero kiedy rodzice trochę się poznają, usłyszą, jakie wartości są dla nas ważne i zobaczą, jak chcemy pracować z dziećmi, warto przejść do spraw organizacyjnych.

Czytaj więcej »